ทำงานแล้ว...

...แต่ทำไมรู้สึกเหมือนจนกว่าเดิมว่ะ =____="


เหนื่อยสาดสะบัดช่อมากมาย  เพิ่งรู้ซึ้งก็วันนี้นี่ละว่ะว่าทำไมใครๆเค้าถึงได้อยากกลับไปเป็นเด็กกันนัก

การต้องกลายมาเป็นจักรตัวหนึ่งขององค์กรเป็นอะไรที่ปวดกบาลมากมาย

เหมือนมีธงความรับผิดมาแปะติดอยู่กลางหน้าผาก 

เวลาเดินไปไหนก็ต้องระวังอยู่ตลอดเวลาเพราะกลัวแมร่งหัก -*-

แต่นับว่ายังดีที่พี่ๆที่แผนกนิสัยโอเคกันทั้งนั้น  เลยลดความปวดกบาลลงไปได้หนึ่งดอก



จบแล้ว  ตอนนี้เรียนจบแล้วจริงๆ

ไม่มีอะไรให้ค้างคาอยู่กับชีวิตในรั้วมหาลัยอีกต่อไปแล้ว

ใจหายชิบโป๋ง

ถ้าทำได้ก็อยากย้อนเวลากลับไป  อยากกลับไปทำอะไรที่ยังไม่ได้ทำอีกตั้งมากมาย

แต่ประเด็นคือแมร่งทำไม่ได้  เพราะงั้นต้องทำชีวิตต่อไปให้ดีที่สุดละนะ



ปล. อยากดู Epik High  เว้ยยยย!!!   มาทำไมบ่อยนักหนาว่ะ  รู้มัยว่ากรูจนแว้วววววว  T__T